موازنه‌ى فريب‌كارانه و ناعادلانه ميان حقّ و باطل و به هم آميختن آن دو است . زيرا : 1 . هيچ يك از نشانه‌هاى ظهور امام مهدى عليه السّلام در زمان حيات افراد مدّعى مهدويت ، رخ نداده است ، در حالى كه به برخى از اين نشانه‌هاى ظهور در احاديث صحيحين اشاره شد . 2 . همگى اين افراد از دنيا رفته‌اند و هيچ يك از مسلمانان به زنده بودن ايشان معتقد نيست . 3 . هيچ يك از ايشان در « آخر الزمان » به سر نبرده‌اند ، در حالى كه فرا رسيدن آخر الزمان شرط ظهور امام مهدى عليه السّلام است ، همچنين هيچ يك از ايشان را نمىشناسيم كه پس از لبريز شدن زمين از ظلم و ستم ، آن را از عدل و داد آكنده باشد . 4 . نكته‌ى مهم‌تر اين‌كه : اگر استدلال پيش‌گفته صحيح باشد ، بايد نبود عدالت را پذيرفت ؛ زيرا بسيارى از سركشان و جبّاران تاريخ از فرعون مصر تا فرعونيان عصر حاضر ، ادّعاى عدالت‌پرورى و دادگسترى داشته‌اند و خود را عادل مىخوانده‌اند و همچنين بايد عالمان را جاهل قلمداد كرد ، چه آن‌كه بسيارى از جاهلان مدّعى دانش و فرزانگى بوده‌اند و نيز بايد در نظر ما شجاعان ، بزدل و سخاوت‌پيشه‌گان ، بخيل و بردباران جهان‌ديده ، سبك مغز و شتاب‌زده باشند . چون هيچ خصلت پسنديده و فضيلتى را نمىتوان يافت ، مگر اين‌كه عدّه‌اى به دروغ ، مدّعى برخوردارى از آن شده‌اند . با تأمل در قضيه‌ى « مهدويّت » درمىيابيم كه آن از مهم‌ترين مسايلى است كه سياست‌بازان و طمّاعان بسيارى را به ماليخوليا مبتلا ساخته است . بر اين پايه خيلى طبيعى است كه مورد ادّعاى عدّه‌اى واقع شود كه خود را مهدى موعود بخوانند يا پيروان ايشان براى نيل به مطامع خود ، به ترويج آنان بپردازند . همان‌گونه كه انسان خردمند با ديدن ادعاى حق به جانب بودن افراد نيرنگ‌باز و دشمن حق ، به انكار وجود حقّ نمىپردازد ، همچنين سزاوار نيست كه به صرف مواجهه با عدّه‌اى شيّاد و دعاوى دروغين « مهدويّت » اصل ايده‌ى ظهور مهدى موعود عليه السّلام در آخر الزمان را كه پيامبر اكرم - عزيزترين و گرامىترين مخلوق خداوند سبحان - بدان تصريح كرده‌اند ، انكار كند . افزون بر آن‌كه علماى اسلام به صحيح بودن بسيارى از احاديث المهدى - كه طرق بسيار متعدد آن به حد تواتر بالغ مىگردد - تصريح ورزيده‌اند ، چنان كه بسيارى از ايشان ، متواتر بودن آن را جزو مسلّمات شمرده‌اند . 9 ه - بررسى عقلانيت طول عمر امام مهدى عليه السّلام پس از آن‌كه پوچ و درون تهى بودن اين شبهه مشخص گرديد و تنه‌ى آن شكست و خشكيد و